મોત નુ બંધન છતાં, કરતો રહ્યો છે માનવી
જિંદગી માવજત, આદમથી શેખાદમ સુધી
~~શેખાદમ આબુવાલા~~
Thursday, May 8, 2008
કેવો તું કીમતી હતો - શેખાદમ આબુવાલા
કેવો તું કીમતી હતો, સસ્તો બની ગયો,
બનવું હતું નહીં ને શિરસ્તો બની ગયો,
ગાંધી, તને ખબર છે કે તારું થયુ છે શું ?
ખુરશી સુધી જવાનો તું રસ્તો બની ગયો!
~~શેખાદમ આબુવાલા~~
બનવું હતું નહીં ને શિરસ્તો બની ગયો,
ગાંધી, તને ખબર છે કે તારું થયુ છે શું ?
ખુરશી સુધી જવાનો તું રસ્તો બની ગયો!
~~શેખાદમ આબુવાલા~~
Wednesday, May 7, 2008
જાવ છો!
િવચારુ છુ તો યાદ આવી જાવ છો,
ક્લ્પુ છુ તો રજુ થઇ જાવ છો,
સ્વપ્નુ છુ તો સ્પર્ષી જાવ છો,
તો અડકુ ત્યારે આગ બની જાવ છો,
પણ એટલુ તો ખરુ જ્યારે જ્યારે મલો છો,
તો કઈક નુ કઈક તો કરતા જ જાવ છો.
ક્લ્પુ છુ તો રજુ થઇ જાવ છો,
સ્વપ્નુ છુ તો સ્પર્ષી જાવ છો,
તો અડકુ ત્યારે આગ બની જાવ છો,
પણ એટલુ તો ખરુ જ્યારે જ્યારે મલો છો,
તો કઈક નુ કઈક તો કરતા જ જાવ છો.
~~લિલુડા સાપ~~
કિવતા: શુન્ય મનસ્ક બેઠી હતી એ સ્વપનોની રાણી....
આ નાનકડી રચના કાલે અચાનક જ્ કો'ક્ ને જોઈને લખાઈ છે.તમારી દાદ જરૂરથી માંગીશ! :)
શુન્ય મનસ્ક,દીશાહીન બેઠી હતી એ સ્વપનોની રાણી,ને અચાનક મારી નજરો એની તરફ મંડાણી.કદાચ એટ્લે જ્ એ થઈ ગઈ હશે પાણી પાણી,પણ મે તો એની હર એક્ અદાને હતી માણી.
એના રૂપ ની શુ વાત કરુ હુ હવે,શરમ્ ને દલડુ બધુ મૂકાઈ જાય નેવે!
એને જોઇને થાય છે મારા મન મા,કે લઈ એને ઉડી જાઉ ક્યાંક દૂર ગગનમાં.
એને મળવા વાત કરવા હોઉ છુ ઘણો જ ઉત્સુક,છતાં ઘણી વાર જોતાં જ એને થઈ જાઉ છુ મૂક!
કેવા નુ તો ઘણુ જ્ છે આ મન મા,પણ વાત અટકી જાય છે આવીને મો મા!
ભલે એ છે હવે પરાઈ,છતાં એની યાદ નથી ભુલાઈ!
યાદ મા એની પડે છે આંસુ બળે છે લોહી,પણ નથી જાણતુ િદલનુ આ દર્દ કોઈ!
'અર્જુન' ની 'પંખી ની આંખ' ની જેમ મને પણ એ જ દેખાય છે,એને જોતાં જ મારો સમય થંભી જાય છે!
~~ પાર્થ બારોટ ~~
Monday, May 5, 2008
ઝેર ની વાત
ઝેર ની વાત
ઝેર પીને ઝેર ઓક્વુ છે મારે,
દિલ ના બધા જ રહ્સ્યો ફેકી દેવા છે મારે,
ખાદી ની કીંમત કરવી છે મારે,
બધાજ ખાલી જામ ખાલી મૈખાના ભરી દેવા છે મારે,
લાગણી ઓ ના બધાજ વહાણ ડુબાડી દેવા છે મારે,
બધીજ ક્લ્પ્નાઓ હ્કીક્ત મા ફેરવી દેવી છે મારે,
કરવા નુ તો ઘણુ છે વિચારો જેટલુ,
તેથી મારે વીચાર વાનુ પણ બંધ કરી દેવુ છ મરે,
ઝેર પીને ઝેર ઓક્વુ છે મારે
ઝેર પીને ઝેર ઓક્વુ છે મારે,
દિલ ના બધા જ રહ્સ્યો ફેકી દેવા છે મારે,
ખાદી ની કીંમત કરવી છે મારે,
બધાજ ખાલી જામ ખાલી મૈખાના ભરી દેવા છે મારે,
લાગણી ઓ ના બધાજ વહાણ ડુબાડી દેવા છે મારે,
બધીજ ક્લ્પ્નાઓ હ્કીક્ત મા ફેરવી દેવી છે મારે,
કરવા નુ તો ઘણુ છે વિચારો જેટલુ,
તેથી મારે વીચાર વાનુ પણ બંધ કરી દેવુ છ મરે,
ઝેર પીને ઝેર ઓક્વુ છે મારે
Saturday, May 3, 2008
તો કેવું?
તમને જોઇને વળે ફૂલોને પસીનો
તેને ઝાકળનું નામ આપું તો કેવું?
મુખડૂં ઢંકાય જો ફરફરતી લટોથી
તેને ચંદ્રગ્રહણનું નામ આપું તો કેવું?
મીઠડી બે વાત કરી ભીંજાવો હૈયાને
તેને શ્રાવણનું નામ આપું તો કેવું?
તમારા જ સ્વપ્નમાં વીતે રાતલડી
તેને જાગરણનું નામ આપું તો કેવું?
હંમેશા ડૂબી જઉ નયનની ગહેરાઇમાં
તેને વમળનું નામ આપું તો કેવું?
સાન-ભાન ભુલાવું તમારા ઇશારે
તેને વશીકરણનું નામ આપું તો કેવું?
આપણા દિલમાં ઉગી લીલીછમ લાગણી
તેને કૂંપળનું નામ આપું તો કેવું?
નજરથી નજર મળતાં શરમાય નજર
તેને પ્રણયનું નામ આપું તો કેવું?
Subscribe to:
Posts (Atom)